အ၀ါေရာင္မ်ား
အနီေရာင္
ပိန္းပိတ္ေအာင္ေမွာင္လ်က္
ကြ်န္ေတာ္ဘက္ကျပတင္းေပါက္
တစ္ျခမ္းဖြင့္လ်က္
အိပ္မက္ေတြေသဆံုးျပီးလ်င္.........

စကားလံုးမ်ား၏ လြဲမွားမွု႕မွာ
ကဗ်ာေရးသူ၏လြဲမွားမွု႕မဟုတ္ပါ။
ထို႕ေၾကာင့္ အဂၢါအယ္လင္ပိုးေသပါသည္။
ထို႕ေၾကာင့္ ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ေသပါသည္။
ထို႕ေၾကာင့္ တာရာမင္းေ၀ေသပါသည္။
ကြ်န္ေတာ္လည္းျမန္ျမန္ေသႏိုင္ပါသည္။

အမွန္တရားေနာက္လိုက္ရင္း
ေပ်ာက္ဆံုးသြားေသာအရာမ်ား
ေကာင္းကင္၏တစ္ေနရာရာတြင္
ရွိလိမ့္မည္ဟုယူဆျခင္းမွာ
အတၱၾကီးမွု႕သာျဖစ္လွ်င္
အႏုပညာမွာ လူေတြႏွင့္ေ၀းရာသို႕
ေျပးပါလိမ့္မည္။

နိမ့္က်သြားေသာျဖစ္စဥ္
အခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ ဘ၀အခ်ိဳ႕နလံမထူႏိုင္ေတာ့ေခ်။
ထိုကိစၥမွာ မာယာ(အထူးသျဖင့္ မိန္းမမ်ား)ႏွင့္
မည္သို႕မွ်သက္ဆိုင္ျခင္းမရွိပါ။

ဒီကဗ်ာကို ကြင္းစကြင္းပိတ္ စကားမ်ား
နည္းေအာင္ၾကိဳးစားေရးပါသည္။
ထို႕ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ ၀မ္းမနည္းပါ။

မျမင္ႏိုင္ရံု ႏွင့္မရွိပါဟု
ခင္ဗ်ားျငင္းဆိုလာေသာတစ္ေန႕
ကိုယ္တိုင္တူးေဖာ္ထားေသာ
ယခုလို စကားလံုးအက်ိဳးအပဲ့မ်ားႏွင့္
ဆက္လက္ျငင္းဆန္သြားမည္ျဖစ္ပါေၾကာင္း..................။

မင္းသန္႕