မိုးသည္တစ္ညလံုးသြန္ခ်သလိုရြာေနခဲ့သည္။အိပ္မက္မ်ားမွာလည္းအရိပ္မ်ားႏွင့္မသဲမကြဲသာျဖစ္သည္။
လမ္းအတိုင္းလူတစ္ေယာက္ ဘယ္ညာယိမ္းထိုးလ်က္ေလွ်ာက္လာေနသည္။ၾကည္႕ရံုႏွင့္ဘ၀ကသူ႕အေပၚ
ေကာင္းစြာအႏိုင္ယူျပီးမွန္းသိသာေလာက္ေအာင္အရံွုးသမားပံုေပါက္ေနသူျဖစ္သည္။
ဘာေၾကာင့္ရယ္မသိ ေခြးတစ္ေကာင္ဆြဲဆြဲငင္ငင္ အူလိုက္သည္။ည သည္ရုတ္တရက္အားလံုးျပည္႔စံုသြား
သည္။
ထို႕ေၾကာင့္ထင္သည္ ကြ်န္ေတာ္ရုတ္တရက္သတိ၀င္လာသည္။မိုးလင္းရန္အေတာ္လိုေနေသးသည္။
ေနရာတစ္ခုေတာ့ရွာဦးမွျဖစ္မည္။တစ္ညလံုးမိုးေရထဲအခုလိုေလွ်ာက္မေနႏိုင္ပါ။ညလံုးေပါက္ဖြင့္သည္႕ဆိုင္
တစ္ဆိုင္ဆိုလွ်င္အဆင္ေျပပါလိမ့္မည္။
ဆိုက္ကားဆရာကသူ႕ဆိုက္ကားကုိညင္သာစြာရပ္လိုက္သည္။ဆိုင္ကေတာ့သိပ္သားသားနားနားမဟုတ္လွ၊
သို႕ေသာ္ကြ်န္ေတာ့္လက္က်န္ေငြႏွင့္ေတာ့ကိုက္ညီမည္ထင္ပါသည္။ဆိုင္ထဲတြင္လူအခ်ိဳ႕ရွိႏွင့္ေနသည္။
သတိမထားလိုက္မွီမွာပင္ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ေဘးနားမွာလာရပ္ျပီးျဖစ္ေနသည္။
“ဘာစားမလဲအကိုၾကီး” ေကာင္ေလးကိုကြ်န္ေတာ္သေဘာမက်ပါ။အထူးသျဖင့္သူ႕မ်က္လံုးေတြကိုမၾကိဳက္ပါ။
ရုတ္တရက္ေက်ာထဲကစိမ့္လာသျဖင့္ေနာက္ကိုလွည္႕ၾကည္႕လိုက္မိသည္။မိန္းမတစ္ေယာက္ကြ်န္ေတာ့္ကိုျပံဳး
ျပီးၾကည္႕ေနသည္။သူ႕ကိုကြ်န္ေတာ္မသိပါ။ကြ်န္ေတာ္ၾကည္႕လိုက္ေတာ့သူကသူ မၾကည္႕သလိုလုပ္ေနပါသည္။
မိန္းမဆိုတာဒီလိုပဲဟုမွတ္ခ်က္ခ်ရင္းလက္ထဲကစီးကရက္ကိုဖြာေနလိုက္သည္။
ဆိုိင္ကယ္တစ္စီးဆိုင္ေရွ႕တြင္ရုတ္တရက္ ထိုးရပ္လိုက္သည္။ဆိုင္ကယ္သမားသည္ထိုင္ေနသည္႕မိန္းမဆီ
တန္းသြားျပီးလက္တစ္ဖက္ကိုေျမွာက္လိုက္သည္။တစ္ခ်ိန္ထဲမွာပင္ ထိုမိန္းမလက္အတြင္းသို႕ဓါးတစ္လက္
မ်က္လွည္႔ျပသလိုေရာက္လာျပီး ထိုးခ်လိုက္ေလသည္။အျဖစ္အပ်က္ကျမန္ဆန္လွသည္။
“ေဟ့” ဟုကြ်န္ေတာ္တစ္ခြန္းေအာ္လိုက္ျပီးထရပ္လိုက္သည္။သို႕ေသာ္လက္ကိုအကိုင္ခံလိုက္ရသျဖင့္လွည္႕
ၾကည္႕လိုက္ေတာ့စားပြဲထိုးေကာင္ေလးကကြ်န္ေတာ္ကိုေခါင္းခါျပသည္။နားမလည္ႏိုင္စြာၾကည္႕ေနဆဲမွာပင္
ကြ်န္ေတာ့္ကိုလိုက္ပို႕သည္႕ဆိုက္ကားသမားေရာက္လာျပီးဓါးထိုးခံထားရသူကိုတင္၍ထြက္သြားေလသည္။
ဓါးႏွင့္ထိုးသည္႕မိန္းမကိုလွန္းၾကည္႕လိုက္ေတာ့ခံုတြင္ျပန္ထိုင္ေနသည္ကိုေတြ႕ရသည္။
ကြ်န္ေတာ္သူ႕ဆီကိုေလွ်ာက္သြားျပီးတည္႕တည္႕ပဲေမးလိုက္သည္။ “ဒါဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ” ဟုတ္သည္
ကြ်န္ေတာ္သိရမွျဖစ္မည္။သူကကြ်န္ေတာ္ကိုစိုက္ၾကည္႕ျပီးျပန္ေမးသည္။“ရွင္နဲ႕မဆိုင္တာကိုဘာလို႕သိခ်င္ေနတာလဲ”။တဲ့
ကဲစာဖတ္သူ ခင္ဗ်ားေကာဘာလို႕ ကိုယ္နဲ႕မဆိုင္တာကိုသိခ်င္ေနတာလ ဲ?
မင္းသန္႕
