အသက္ကိုအျပန္ျပန္အလွန္လွန္
လက္ခ်ိဳးေရ
လူမသိတဲ့ငါ့အိပ္မက္ေတြ
၂၄ ႏွစ္ေက်ာ္ခဲ့ျပီ။
တခါကေတာ့
သူ႕ကမာၻကိုသူေရွ႕ေဆာင္
မွီသေလာက္ေတာ့
လင္းပခဲ့မယ္ဆိုတဲ့
အေတြးေတြနဲ႕ေလ....
ဒါေပမယ့္
ရာသီမမွန္ပဲပြင့္တဲ့ပန္း
မြန္းမတည္႕ခင္ႏြမ္းခဲ့တယ္။
ေကာင္းကင္မွာအေမွာင္က်
ရွိသမွ်အကုန္ဆံုးရွုံး
သ႕ူေခါင္းကိုငံု႕လိုက္ရလည္း
ရင္ထဲမွာကဗ်ာတစ္ပုဒ္နဲ႕
အခ်စ္ဆံုးသူရဲ႕နာမည္
အစအဆံုး
မပ်က္သုန္းပဲက်န္ေနေသးေပါ့။
အခ်စ္ရယ္
ျဖစ္ႏိုင္ေသးရင္
အာေပါင္အာရင္းသံသံနဲ႕
ဥကၠာလက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေတြထဲက
အူတီးအူတနဲ႕ေကာင္ေလးတစ္ေကာင္
ငါျပန္ျဖစ္ခ်င္ေသးတယ္။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္
ဒီတစ္ည၊ႏွင္းက်လို႕
ခေရေတြမ်ားပြင့္ခဲ့ရင္
အရင္လိုပဲေခမာသီလမ္းမေပၚမွာ
မင္းနဲ႕ငါတစ္ေခါက္ေလာက္
လမ္းအတူတူေလွ်ာက္ၾကရေအာင္လား။

မင္းသန္႕